CONGRATULATION KMITL

วันนี้ไปงานซ้อมรับปริญญาที่ลาดกระบังมา...

ไกลมากๆ ไกลความเจริญ ไกลผู้ไกลคน ไกลบ้านชนอาศัย

แต่ครุยแสดได้ใจมาก (ชอบ~~)

ไปงานเค้า เราก้ออยากรับเร็วๆ ซะแล้วสิ.. เง้อ.. ปีหน้าแน่ะ!!

(ไม่เป็นไร รอได้ อุตส่าห์บอกคุณป้าศรีพรรณแล้วว่าปลูกดอกไม้ที่เมอร์เจอร์งามๆนะครับ)

ไปถ่ายรูปมา.. อืม. ไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่

ธุระรัดตัวเหลือเกินนะเธอ!! แต่ก็นะ.. เข้าใจ(มั๊ง) ยังมิได้คุยกันเลยอ่ะ

มันน่าเศร้านัก~~~

---------------------------------------------------

OHAYO GOSAIMATSU

และแล้ว เจแปนนิสซัพพอร์ตคนใหม่ก็มาก

เขาก็คืออออออออออออออ....

แหท่นแทนแท๊นนนนนนนนนนนนนน...
MAEDA-SAN นั่นเอง... เย้!! (ใครอ่ะ??)

ท่าทางใจดีมากเลย พี่ๆก็บอก

แ่ต่ยังไงก็ยังไม่ค่อยมีงานทำอยู่ดี (อนาถชีวิต OS ENGINEER)

เออ... วันนี้อยู่ทำโอถึงสองทุ่มครึ่ง นั่งรถของ Nidec-COPAL กลับ (เอาน่า.. บริษัทข้างเคียง) คนเยอะมากๆ ไม่เห็นเหมือนรถที่บริษัทเลยอ่ะ โหวงเหวงตะเลงเตงตุ้ม

นอนดีฟร่า คร่อก!!

----------------------------------------------------------------

GOODBYE NISHI-SAN

เพิ่งมาทำงานได้อาทิตย์นิสๆ นิชิซังก็กลับเจแปนไปซะแหล่ว ยังไม่ได้พูดอะไรกันเลย (จริงๆ คือพูดกันไม่รู้เรื่องตะหาก -*-)

อาทิตย์หน้าก้อจะมีเจแปนนิสแอดไวเซอร์รับเชิญมาอีกแหล่ว... ชื่ออะไรนะจำไม่ได้ ช่างเถอะ

ยังไงก็ いろいろ　ありがとう　ございました　さようなら

(พิมพ์ถูกรึเปล่าฟระ?? ผิดยังไงก็ขอโต้ดเด้อ.. ช่างแม๊ะมันเต๊อะ!!)

OS ENGINEER

พึ่งรู้ว่าบริษัทที่ไปทำงานท่าทางจะล่ำซำ
จ้างวิศวกรเข้าไปลง OS เดือนละหมื่นกว่าบาท

.....
คือจริงๆแล้ว.. ยังทำอะไรไม่เป็นน่ะ แหะๆๆ แหม.. มันก็ต้องค่อยเป็นค่อยไป ท่าทางจะค่อยมากไปหน่อย เลยไปไปไหนซะที

(ท่าทางจะไม่เวิร์คแฮะ)

ทำไปเถอะ.. เงินเดือนก้อไม่เยอะ ทำงานก้อเช้า(มาก) เลิกงานก้อเย็น(สุดๆ) โบนัสมากกว่าอึหมาหน่อยนึง
ซึ้งมากครับ!!!

WHAT IS THE WORK?

การครั้งหนึ่ง... ที่ได้ทำงาน(ครั้งแรก) สิ่งที่ได้ทำคือ...

ประกอบคอมพ์!!!

อะจะว๊ากกกกกกกกกกก นู๋ม่ายรู้เรื่องงงงงงงงงงง~~~~

แต่ก้ออย่างว่าอ่ะนะ มันต้องเรียนรู้ไปเรื่อยๆ

วันต่อมาก้อลง Window XP

อีกวันก้อ VISTA

อีกวันก้อ MAC

ทำไปเรื่อยๆ มันก้อ(อาจจะ)รู้เรื่องขึ้นมาเอง

เกรงใจบริษัทว่ะ จ้างมาทำงานแลจะไม่คุ้ม ปกติชาวบ้านเค้าเป็นแบบนี้กันรึเปล่าอ่ะ??

เฮ้อ!! เวลาเล่นคอมพ์ก้อจะไม่มีเหมือนเดิมแล้วนะ ไฮฟงไฮไฟว์ เอมเอิมลดละ(แต่ไม่เลิก)ไปแล้ว พวกคุณเพื่อนๆ ก็ตระเตรียมใจไว้ได้เลยนะครับ ฮึๆๆๆ

ว่าแล้วก็ไปเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นด้วยตัวเองดีกว่า..ไปละ

MISSION (CAREER) COMPLETE

หายหัวไปนานเลยครับ ไปสมัครงานมา ที่ FUJITSU ปทุมฯ มา

ตอนนี้กระผมมีงานทำแล้วนะครับ (อะฮรี๊ อะฮรี๊) ได้เป็นวิดสะแวะกับเขาซะที

อ้อ! จะเล่าให้ฟัง ที่นี่เขารับ Engineer 1 ตำแหน่ง แต่จำได้ว่าสัมภาษณ์ครั้งสุดท้ายมี 2 คน แต่เขาบอกว่า "พี่ดูว่าน้องยังไม่พร้อมกับงานนะครับ" (อ้าว!) "เอาเป็นว่า เดี๋ยวพี่ไปคุยกะแผนกอีกทีว่าจะรับ Engineer 2 คนได้มั๊ย แทน Technician อีก 1 ตำแหน่ง" อ้าว! ทำลุ้นอีก แต่ในทำสุดก็ได้มา ขอบคุณก๊าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ!!

เล่าอีก เล่าอีก ดีใจ อริ๊ๆๆ วันที่ไปสัมภาษณ์วันแรก ทำข้อสอบภาษาอิ๊ง 15 ข้อ ได้ 7 (ตะแหน่ว!! แล้วเขาจะรับมั๊ยเนี่ยะ?) เอาไปคืน อ้าว มาอีกชุดแฮะ 40 ข้อ ทำเสร็จ เอาไปคืน อ้าว! มาอีกแล้ว เรียงความ แต่งเรื่องเสร็จเอาไปคืน มาอีกแล้ว ความรู้คอมพ์ .... โว๊ยยยยยยยยยยยยยยย!!! ตรงนี้แหละที่ไม่รู้เรื่องซักกะผีก ดีดีอง ดีดีอาร์ อะไรวะ นอร์ธบริดจ์เซาท์บริดจ์คืออาร๊ายยยยยยยย... วิธีลงวินโดว์ Step-by-Step ว๊ากกกกกก.... จำไม่ได้เว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย แมร่ง แววตกงานมาเบ้อเร่อเฮ้อ (อ่อนแอทางนี้สุดๆ)

แล้วเขาให้ทำงานทางนี้ ฉันจะรอดไหมล่ะนี่??? (แล้วบริษัทเขาจะรอดไหมล่ะนี่??)



--------------------------------------------------------------------

JOB SURVIVAL

วันนี้ไปสัมภาษณ์งานที่ FUJITSU TEN มา... หลงทางกะทั่นพ่อสองคนเพราะไปกันสองคน ถามคนซ่อมรถดันบอกขับเลยมาแล้ว เอ้า ย้อนกลับมา ถามคุณป้าบอก ยังไม่ถึงเค่อะ อีอู่นั่นมันบ้าไปแล้ว มันยังไม่ถึงซะหน่อย มั่วจริงๆ (แล้วป้าก็อธิบายเส้นทางให้ฟัง) ... ไอ้คนซ่อมรถนี่บ้ามาก (ป้าแกตบท้ายก่อนจากกัน.. ขอบคุณก๊าบ ที่ช่วยด่ามันในฐานะที่ทำให้ผมเสียเวลาไปเกือบไม่ทัน)

มาวันนี้มีเทสข้อสอบด้วย... ดูเหมือนจะง่าย แต่.... ช่างมันเถ๊อะ!! ("ไปรษรีย์คู่กับอะไร และอะไรคู่กับอาหาร" ดูมันถามเด่ะ!! ไม่ยากหรอกนะ แต่คุณกะรูงงครับ)

สัมภาษณ์เสร็จสรรพ ขับรถออกมา FUJITSU โทรเรียกให้ไปสัมภาษณ์อีกแน่ะ เออเว้ย.. ดีแฮะ (แต่ไม่ได้งานซะที... เฮ้อ!!)

...เหนื่อยใจ ตายห่า อาดิโอส งดโพสต์รูป...